រដ្ឋាភិបាលឥណ្ឌូនេស៊ីបានបញ្ជាក់ជាថ្មីនូវការប្តេជ្ញាចិត្តក្នុងការទាក់ទាញវិនិយោគិនឱ្យពង្រីកការវិនិយោគទៅកាន់គម្រោងទេសចរណ៍នៅតំបន់ផ្សេងៗក្រៅពីកោះបាលី ដើម្បីធានាថាការអភិវឌ្ឍវិស័យទេសចរណ៍មានការចែកចាយប្រកបដោយសមធម៌នៅទូទាំងប្រទេស។

រដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងទេសចរណ៍ លោកស្រី វីឌីយ៉ាន់ទី ពូទ្រី វ៉ាដាណា (Widiyanti Putri Wardhana) បានថ្លែងថា ឥណ្ឌូនេស៊ីមិនមែនមានតែកោះបាលីប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងមានគោលដៅទេសចរណ៍លេចធ្លោជាច្រើនផ្សេងទៀត ដែលមានសក្តានុពលខ្ពស់ទាំងផ្នែកទេសចរណ៍ និងការវិនិយោគ ហើយកំពុងរង់ចាំការអភិវឌ្ឍប្រកបដោយទំនួលខុសត្រូវ និងចីរភាព។

យោងតាមសេចក្តីប្រកាសព័ត៌មានមួយដែលត្រូវបានដកស្រង់នៅទីក្រុងហ្សាការតា លោកស្រីបានលើកឡើងបែបនេះក្នុងព្រឹត្តិការណ៍ Investor Roundtable 2026 នៅកោះបាលី ដែលបានប្រមូលមតិយោបល់ពីវិនិយោគិន អាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន សមាគម និងអ្នកជំនាញក្នុងវិស័យទេសចរណ៍ ដើម្បីកំណត់ចំណុចដែលត្រូវការការគាំទ្រ និងអន្តរាគមន៍ពីរដ្ឋាភិបាល។

ឥណ្ឌូនេស៊ី ដែលជាសេដ្ឋកិច្ចធំបំផុតនៅអាស៊ីអាគ្នេយ៍ បានទទួលភ្ញៀវទេសចរអន្តរជាតិចំនួន 15.39 លាននាក់ក្នុងឆ្នាំ 2025 ខណៈដែលកោះបាលីតែមួយបានទាក់ទាញភ្ញៀវជិត 7 លាននាក់។

លោកស្រី វ៉ាដាណា បានបន្ថែមថា លំហូរភ្ញៀវទេសចរបរទេសនៅតែផ្តោតខ្លាំងនៅតំបន់មួយចំនួននៃកោះបាលី ជាពិសេសនៅតំបន់ Canggu, Seminyak, Uluwatu និង Ubud ដែលបង្ហាញពីតម្រូវការចាំបាច់ក្នុងការរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព ដើម្បីចែកចាយការវិនិយោគទេសចរណ៍ទៅកាន់តំបន់ផ្សេងៗទូទាំងប្រទេស។

ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាអតុល្យភាពនេះ ក្រសួងទេសចរណ៍បន្តជំរុញការអភិវឌ្ឍគោលដៅទេសចរណ៍ពិសេសចំនួន 13 កន្លែង ដោយដាក់ទីតាំងទាំងនោះជាមជ្ឈមណ្ឌលកំណើនសេដ្ឋកិច្ចនាពេលអនាគត ដែលអាចបង្កើតការងារ និងលើកកម្ពស់ជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាពលរដ្ឋបានកាន់តែទូលំទូលាយ។

លោកស្រីបានបញ្ជាក់ថា គំនិតផ្តួចផ្តើមនេះមានគោលបំណងជួយឱ្យឥណ្ឌូនេស៊ីទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីកំណើនតម្រូវការសកលសម្រាប់បទពិសោធន៍ទេសចរណ៍បែបចីរភាព សុខុមាលភាព និងភាពដើមពិតនៃវប្បធម៌ក្នុងតំបន់។

ជាមួយគ្នានេះ ក្រសួងក៏បានបង្ហាញផែនការបង្កើតប្រព័ន្ធផ្ទៀងផ្ទាត់មួយផ្អែកលើបច្ចេកវិទ្យា API (Application Programming Interface) ដើម្បីធានាថា សេវាកម្មស្នាក់នៅទាំងអស់ដែលដាក់លក់លើវេទិកាឌីជីថល គោរពតាមលក្ខខណ្ឌអាជ្ញាបណ្ណដែលច្បាប់បានកំណត់។

អស់រយៈពេលជាច្រើនទសវត្សរ៍មកហើយ វិស័យទេសចរណ៍របស់ឥណ្ឌូនេស៊ីបានប្រឈមបញ្ហាការកកកុញភ្ញៀវនៅកោះបាលី ខណៈដែលសក្តានុពលទេសចរណ៍នៃកោះរាប់ពាន់ផ្សេងទៀតនៅទូទាំងប្រទេស មិនទាន់ត្រូវបានអភិវឌ្ឍឱ្យបានពេញលេញនៅឡើយ។

ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហានេះ ឥណ្ឌូនេស៊ីបានដាក់ឱ្យអនុវត្តគម្រោងដ៏មហិច្ឆតា “10 New Balis” កាលពីឆ្នាំ 2016 ដោយផ្តោតលើគោលដៅទេសចរណ៍អាទិភាពដូចជា បឹង Lake Toba, ប្រាសាទ Borobudur, Labuan Bajo និង Raja Ampat។

ការបន្តគាំទ្រយុទ្ធសាស្ត្រនេះពីសំណាក់លោកស្រី វ៉ាដាណា បង្ហាញពីការប្តេជ្ញាចិត្តរបស់ឥណ្ឌូនេស៊ីក្នុងការប្រើប្រាស់វិស័យទេសចរណ៍ជាកម្លាំងជំរុញកំណើនសេដ្ឋកិច្ចនៅតំបន់ដាច់ស្រយាល។

ទន្ទឹមនឹងនេះ វាក៏ឆ្លុះបញ្ចាំងពីការផ្លាស់ប្តូរយុទ្ធសាស្ត្រទេសចរណ៍របស់ប្រទេស ពីទេសចរណ៍ទ្រង់ទ្រាយធំ (Mass Tourism) ទៅកាន់ទេសចរណ៍គុណភាពខ្ពស់ និងមិត្តភាពបរិស្ថាន ដែលស្របតាមការរំពឹងទុកកាន់តែខ្ពស់របស់ទីផ្សារទេសចរណ៍អន្តរជាតិក្រោយសម័យកាលនៃជំងឺរាតត្បាតកូវីដ៕