ភ្នំពេញ , លោក Choun Kakada អនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងធម្មការនិងសាសនា បានលើកឡើងថា, ការដែលបុព្វបុរសខ្មែរសម្រេចចិត្តសាងសង់ប្រាសាទនៅទីទួលខ្ពស់ ឬលើកំពូលភ្នំ គឺមិនមែនជាការចៃដន្យឡើយ ប៉ុន្តែវាមានបង្កប់នូវអត្ថន័យយ៉ាងជ្រាលជ្រៅទាំងផ្នែកជំនឿសាសនា នយោបាយ និងភូមិសាស្ត្រ៖
១/ និមិត្តរូបនៃភ្នំព្រះសុមេរុ (ជំនឿសាសនា)
តាមព្រហ្មញ្ញសាសនា គេជឿថា ភ្នំព្រះសុមេរុ គឺជាមជ្ឈមណ្ឌលនៃចក្រវាឡ និងជាកន្លែងដែលពួកទេវតាគង់នៅ។ ការសាងសង់ប្រាសាទលើទីទួលខ្ពស់ គឺជាការតំណាងឱ្យភ្នំសក្ដិសិទ្ធិមួយដើម្បី៖
👉ភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងអាណាចក្រមនុស្ស និងអាណាចក្រទេវតា។
👉ឧទ្ទិសថ្វាយដល់អាទិទេព (ដូចជាព្រះឥសូរ ឬព្រះវិស្ណុ) ឱ្យគង់នៅទីកន្លែងដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់។
២/ ទស្សនៈ “ស្តេចចក្រវាឡ” (នយោបាយ)
មហាក្សត្រខ្មែរនាសម័យអង្គរ តែងប្រកាន់ខ្ជាប់នូវលទ្ធិ “ទេវរាជ” (ស្តេចជាតំណាងអាទិទេពលើដី)។ ការសាងសង់ប្រាសាទភ្នំ នៅកណ្តាលរាជធានី គឺជួយបង្ហាញពី៖
👉អំណាចដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតរបស់ព្រះរាជាលើរាស្ត្រទាំងពួង។
👉ភាពរឹងមាំ និងភាពអមតៈនៃរជ្ជកាលរបស់ព្រះអង្គ។
៣/ ការការពារទឹកជំនន់ និងសុវត្ថិភាព (ភូមិសាស្ត្រ)
តំបន់វាលទំនាបនៃប្រទេសកម្ពុជា តែងតែរងគ្រោះដោយទឹកជំនន់នៅរដូវវស្សា។ ការជ្រើសរើសទីទួលខ្ពស់ជួយឱ្យ៖
👉ប្រាសាទគេចផុតពីការច្រោះបំផ្លាញដោយទឹកជំនន់។
👉ងាយស្រួលក្នុងការការពារសន្តិសុខ និងមើលការខុសត្រូវតំបន់ជុំវិញ (ជាយុទ្ធសាស្ត្រការពារខ្លួនពីសត្រូវ)។
៤/ កិត្យានុភាព និងសោភ័ណភាព
សំណង់ដែលស្ថិតនៅទីខ្ពស់ តែងតែមើលទៅស្កឹមស្កៃ គួរឱ្យគោរពកោតខ្លាច និងអាចមើលឃើញពីចម្ងាយ។ វាក៏ជួយឱ្យប្រាសាទទទួលបានពន្លឺព្រះអាទិត្យបានល្អ ដែលឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពរុងរឿងនៃអាណាចក្រ។
ដូចជា ប្រាសាទភ្នំបាខែង, ប្រាសាទកោះកេរ, ប្រាសាទប្រែរូប, ប្រាសាទបាពួន និងប្រាសាទអង្គរវត្ត ដែលតំណាងឱ្យភ្នំព្រះសុមេរុ ទោះបីសង់លើដីរាបក៏ដោយ៕
ដោយ : លោក Choun Kakada អនុរដ្ឋលេខាធិការក្រសួងធម្មការនិងសាសនា
