សីតុណ្ហភាពដែលនៅក្នុងទីក្រុងបាងកកលើសពី 52°C ដែលឈានដល់កម្រិត “គ្រោះថ្នាក់ខ្លាំង” ដែលជំរុញឱ្យអាជ្ញាធរណែនាំអ្នកស្រុកឱ្យជៀសវាងសកម្មភាពក្រៅផ្ទះ។
នាយកដ្ឋានបរិស្ថាននៃរដ្ឋបាលទីក្រុងបាងកក (BMA) បានប្រកាសថាសន្ទស្សន៍សីតុណ្ហភាពនៅក្នុងទីក្រុងនៅថ្ងៃទី 4 ខែឧសភាបានលើសពី 52°C ដែលឈានដល់កម្រិត “គ្រោះថ្នាក់ខ្លាំង” ដែលជាកម្រិតព្រមានខ្ពស់បំផុត។ BMA បែងចែកប្រព័ន្ធព្រមានសន្ទស្សន៍សីតុណ្ហភាពជាបួនកម្រិត៖ “ប្រុងប្រយ័ត្ន” (27-32.9°C) “ព្រមាន” (33-41.9°C) “គ្រោះថ្នាក់” (42-51.9°C) និង “គ្រោះថ្នាក់ខ្លាំង” (52°C ឬខ្ពស់ជាងនេះ)។ មុននេះ ទីក្រុងបាងកកបានជួបប្រទះនឹងសីតុណ្ហភាពខ្ពស់គួរឱ្យព្រួយបារម្ភរយៈពេល 19 ថ្ងៃជាប់ៗគ្នា។
សន្ទស្សន៍កំដៅគឺជារង្វាស់នៃសីតុណ្ហភាពដែលរាងកាយមនុស្សពិតជាមានអារម្មណ៍នៅពេលផ្សំសីតុណ្ហភាពខ្យល់ជាក់ស្តែង និងសំណើមដែលទាក់ទង។ បរិមាណនេះជួនកាលត្រូវបានគេហៅថា “សីតុណ្ហភាពដែលយល់ឃើញ”។
នៅពេលដែលខ្យល់ត្រូវបានឆ្អែតដោយចំហាយទឹកដោយសារតែសំណើមខ្ពស់ អត្រានៃការហួតញើសនៅលើស្បែកថយចុះ ឬសូម្បីតែឈប់ទាំងស្រុង។ ជាលទ្ធផល កំដៅមិនអាចគេចចេញបានទេ ហើយជាប់នៅក្នុងខ្លួន ដែលធ្វើឱ្យយើងមានអារម្មណ៍ក្តៅ និងស្អុះស្អាប់ជាងសីតុណ្ហភាពជាក់ស្តែងដែលវាស់ដោយទែម៉ូម៉ែត្រ។
នាយកដ្ឋានបរិស្ថានទីក្រុងបាងកកណែនាំមនុស្សឱ្យជៀសវាងសកម្មភាពក្រៅផ្ទះទាំងស្រុង ដោយបញ្ជាក់ថា កំដៅខ្លាំងអាចបង្កើនហានិភ័យនៃជំងឺដែលទាក់ទងនឹងកំដៅដូចជា គ្រុនក្តៅខ្លាំង។
អ្នកដែលមានរោគសញ្ញាមិនធម្មតាគួរតែស្វែងរកការព្យាបាលពីគ្រូពេទ្យជាបន្ទាន់។ ក្រុមងាយរងគ្រោះដូចជា កុមារ ស្ត្រីមានផ្ទៃពោះ មនុស្សចាស់ អ្នកដែលមានបញ្ហាសុខភាពមូលដ្ឋាន និងអ្នកទេសចរត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នជាពិសេស។ អាជ្ញាធរនៅក្នុងរដ្ឋធានីនៃប្រទេសថៃបានបង្កើត “ជម្រកកំដៅ” និងណែនាំមនុស្សឱ្យស្វែងរកទីតាំងបែបនេះនៅជិតផ្ទះរបស់ពួកគេនៅលើគេហទំព័រ Greener Bangkok។
ប្រទេសថៃគឺជាប្រទេសមួយក្នុងចំណោមប្រទេសដែលរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងបំផុតដោយការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ ក្នុងចំណោមឆ្នាំក្តៅបំផុតទាំង ២០ ក្នុងប្រវត្តិសាស្ត្រប្រទេសនេះ មាន ១៩ ឆ្នាំបានកើតឡើងបន្ទាប់ពីឆ្នាំ ២០០១។ ការព្យាករណ៍បង្ហាញថា សីតុណ្ហភាពប្រចាំឆ្នាំជាមធ្យមរបស់ប្រទេសថៃអាចលើសពី ២៩°C នៅឆ្នាំ ២០៧០ ដែលស្មើនឹងតំបន់សាហារ៉ាសព្វថ្ងៃនេះ។
នៅក្នុងប្រទេសថៃ កំដៅខ្លាំងជារឿយៗត្រូវបានអមដោយគ្រោះរាំងស្ងួត ទឹកជំនន់ញឹកញាប់ និងបំផ្លិចបំផ្លាញ និងកម្រិតទឹកសមុទ្រកើនឡើង ដែលគំរាមកំហែងដល់សហគមន៍ឆ្នេរសមុទ្រ និងតំបន់សេដ្ឋកិច្ចសំខាន់ៗ៕

រូប​ថត​:vnexpress